Cynthia Kenyon schrok zelf zodanig van de uitkomsten van haar onderzoek dat ze onmiddellijk haar eetgewoonten aanpaste. Weg met alle zoetigheid. En dat terwijl ze de proefjes niet eens met mensen had gedaan, maar met het wetenschappelijke troetelwormpje C. elegans.

Ze gaf de wormpjes, naast hun gebruikelijke menu van bacteriën, een kleine hoeveelheid glucose te eten (Cell Metabolism, 4 november). Met als gevolg dat ze zo’n 20 procent korter bleven leven dan hun suikerloze soortgenootjes. Kenyon constateerde bij de wormpjes een afname van de transportkanaaltjes voor glycerol, een van de ingrediënten van het glucose dat het lichaam zelf aanmaakt. Het lijkt er dus op dat de toegediende glucose het vermogen van de wormpjes om zelf glucose te maken frustreerde, waarschijnlijk onder invloed van insuline. 

Nu is een wormpje nog geen mens. Maar ook bij zoogdieren worden de transportkanaaltjes voor glycerol gereguleerd door insuline. Het is daarom goed mogelijk dat je door suiker te eten flink wat van je levensverwachting afknabbelt. Maar dat effect hoeft niet onomkeerbaar te zijn, zoals dit filmpje laat zien: veel schadelijke effecten van slechte eetpatronen zijn te verhelpen door je dieet aan te passen. Die wijze les heeft Cynthia Kenyon in ieder geval al ter harte genomen.

Bouwe van Straten