Deze fotovoltaïsche zonnecel lijkt paars omdat er een coating overheen zit die reflectie tegengaat. Zodra er licht op valt, stroomt er energie naar het zilveren draadje, waarmee van alles kan worden aangedreven.

Deze bacteriekolonie is slechts een millimeter dik en twee centimeter in doorsnee. In dit specifieke geval onschadelijk, maar een kolonie van deze grootte kan verbazend dodelijk zijn.

De atomic force microscope (AFM) kan objecten in kaart brengen die kleiner zijn dan de golflengte van het zichtbare licht. Met deze punt, die slechts een paar atomen dik is, tast hij de geografie van bijvoorbeeld moleculen af.

Een robot-vliegje met vleugels van anderhalve centimeter lang. Een goed voorbeeld van de waar de combinatie van robotica en nanotechnologie toe kan leiden.

Een detail van een wespennest.

De zeespons Venus Flower Basket leeft in symbiose met de twee kleine garnaaltjes die hij omhult (klik op foto voor vergroting). De zeespons biedt bescherming, de garnaaltjes helpen de spons om te eten. Let op de enorme gedetailleerdheid van de kooi.

Een waterdruppel.

Deze afbeeldingen zijn opgebouwd uit quantum-stippen van slechts een paar nanometer groot. Cellen worden vaak ingespoten met een fluorescerende vloeistof om hun structuur zichtbaar te maken onder de microscoop. Die vloeistof verbleekt echter onder de laser van een microscoop. Quantum-stippen hebben dat probleem niet.

Om te laten zien hoe dieren soms worden gemanipuleerd voor onderzoek, is hier een cel afgedrukt in een vierkante vorm. Een petrischaaltje is immers een kunstmatige omgeving. Dat kan consequenties hebben voor de uitkomsten van onderzoek met dergelijke schaaltjes.