Robosoccer. Robowars. Roborace. Er valt steeds meer te doen voor de sportief ingestelde robot. Vanaf dit weekeinde komt daar nog eens een handjevol sporten bij. Zoals lintklimmen, hordenlopen en het opsporen en blussen van een brandende kaars in een doolhof. 34 Medailles in totaal zijn er te behalen op ’s werelds eerste ‘Robolympics’, die komend weekeinde worden gehouden in San Francisco.

Het evenement combineert het nuttige met heel veel aangenaams. Want voorbehouden aan geleerden is robotsport allang niet meer. Zo valt onder robotsport ook het vechten met op afstand bestuurbare machines, op televisie soms te zien onder titels als ‘robowar’ en `robocombat'. Vooral in het robotland bij uitstek, Japan, is het vechten en worstelen met zelfgemaakte robots uitgegroeid tot een enorme rage. De gekte gaat al zo ver dat er op sommige scholen vakken robotica worden gegeven, dat er tientallen officiële competities zijn en dat er zelfs een tijdschrift bestaat, Robokon, dat geheel is gewijd aan het sporten met robots.

Geen wonder dus dat de Robolympics in San Francisco soms Japanse trekjes hebben. Zo zijn er onder de 414 deelnemende robots veel gevechtsrobots en is er een uitgebreid onderdeel sumoworstelen, voor robots in drie gewichtsklasses nog wel. Opvallend daarbij is trouwens de wedstrijd ‘nano-sumoworstelen’, voor machines van maximaal 25 gram. Met de gevechtsonderdelen is bij elkaar 3400 dollar aan prijzengeld te winnen.

Aan de meer serieuze kant zijn er de onderdelen voor echt zelfstandig werkende robots, zoals de competities lintklimmen, hordenlopen en voetballen. Met robotwedstrijden begon het allemaal twaalf jaar geleden op een wetenschappelijk congres. Informatici besloten toen tot een competitie robotvoetbal om nieuwe technieken te ontwikkelen en te testen. Bij voetbal komen immers allerlei uitdagingen samen: een robotvoetballer moet kijken, samenwerken, zich voortbewegen, in de gaten houden waar hij zich bevindt en het liefst ook nog af en toe een bal in het doel van de tegenstander schieten.

Het hogere doel van ‘robocup’ is dat er in het jaar 2050 een robotelftal op benen moet bestaan dat in staat is een menselijk voetbalteam te verslaan. Wat dat betreft hebben de Robolympische Spelen een interessante primeur: een voetbalcompetitie voor lopende robots. Tot dusver waren de spelers bij robotvoetbal rijdende machientjes, die de bal schoppen met een door perslucht aangedreven stang.

Naast Japan zijn onder meer België, Slovenië, Duitsland, Engeland en Amerika op de Robolympics vertegenwoordigd. Nederland schittert door afwezigheid. En dat is opmerkelijk, want hoewel niet veel mensen het weten, heeft Oranje ook in het robotvoetbal een aanzienlijke naam opgebouwd. Vijf jaar geleden was Nederland zelfs gastland van de eerste EK robosoccer. Denk daarbij niet aan een met uitzinnige oranjefans afgeladen Arena: de competitie vond plaats in een tl-verlicht zaaltje van de Universiteit van Amsterdam, achterin de Watergraafsmeer.

Afgebeuld worden de robots die meegaan naar Amerika wél. Afgezien van de gevechtsonderdelen, waarbij het de bedoeling is de andere robot zo snel mogelijk op de schroothoop te doen belanden, is daar bijvoorbeeld de triatlon. Robots die daaraan deelnemen, moeten achtereenvolgens lopen, rijden en varen – en dat in zo kort mogelijke tijd. Loodzwaar is ook het onderdeel ‘Hurosot’. Dat is een voetbalcompetitie waarbij de spelers ook allerlei andere onderdelen moeten afwerken, zoals gewichtheffen, sprinten en slalommen. Allemaal met het oog op 2050.

Organisator David Calkins, voorzitter van de Amerikaanse `Robotics Society’, wil van de spelen een jaarlijks terugkerend evenement maken. Of het sportfestijn ook altijd de naam ‘Robolympics’ zal blijven dragen, is nog even de vraag. Calkins is momenteel in een juridisch gevecht verwikkeld met het Amerikaanse Olympisch Comité, dat het woord ‘olympisch’ al jaren geleden heeft laten patenteren.

Maarten Keulemans